«تورم محصول افزایش هزینهها و کاهش درآمد است. مردم اگر دچار این بلای خانمانبرانداز و عدم توازن هزینه و درآمد شوند، ناچار یا باید از مخارج خود بزنند یا بیشتر کار کنند یا دزدی کنند. دولتها از طریق قانونی شبیه راه سوم را میروند و پول بدون پشتوانه چاپ میکنند و این در واقع برداشت از جیب مردم است. »
به گزارش توسعه گستر، روزنامه هم میهن در سرمقاله خود با اشاره به این موضوع نوشت: بررسی نظام اداری و بوروکراتیک و چالشهای مربوط به این حوزه حقایق بسیاری را آشکار کرده است.
بوروکراسی ایران کمکم و بهویژه از زمان احمدینژاد چند مشخصه پیدا کرده است. اول؛ خیلی حجیم و فربه شده است. دوم؛ افراد آن اغلب دو ویژگی مهم دارند. فاقد صلاحیتهای حرفهای کافی شدهاند و دیگر وابستگی فرقهای و قومی و قبیلهای دارند. سوم؛ ضوابط اداری آن کشدار و قابلتفسیر است. چهارم؛ فساد هم رواج دارد. هر چهار ویژگی به هم مربوط هستند.
بوروکراسی ایران کمکم و بهویژه از زمان احمدینژاد چند مشخصه پیدا کرده است.
اول؛ خیلی حجیم و فربه شده است. تعداد افراد آن بسیار بیش از نیازها و ضرورتهای آن است. تعداد زیاد نهتنها کار بیشتری نمیکنند، بلکه کار را کمتر هم انجام میدهند. کاری اداری و دائمی را که ۵نفر در یک روز باید انجام دهند، اگر ۱۰نفر شوند در دو روز انجام میدهند و حتی با کیفیت پایینتر.
دوم؛ افراد آن اغلب دو ویژگی مهم دارند. فاقد صلاحیتهای حرفهای کافی شدهاند و دیگر وابستگی فرقهای و قومی و قبیلهای دارند.
سوم؛ ضوابط اداری آن کشدار و قابلتفسیر است. چهارم؛ فساد هم رواج دارد. هر چهار ویژگی به هم مربوط هستند.
این بوروکراسی از زمان احمدینژاد و با اتکا به درآمدهای نفتی وعدم نظارت بر او در استخدام افراد ناکارآمد آغاز شد. یکی از نمونههای این را در نهاد ریاستجمهوری میبینیم. این فقط یک نمونه است. تمامی کارخانجات دولتی و ادارات دچار این بلیه شدهاند و فساد در گزینش و استخدام، در حد بالاست و هیچ نهاد نظارتی هم در این مورد اقدامی بازدارنده و موثر نکرده است. زیرا اغلب استخدامها به توصیه افراد صاحب نفوذ و نمایندگان مجلس و رؤسای سازمانها صورت گرفته است.
